TimTim

سایت خبر خوان

نقد فیلم میس سان شاین کوچولو (Little Miss Sunshine), مستقل و موفق

شنبه 22 دی 97 | 12:35 - salamcinama.ir - 57

نقد فیلم میس سان شاین کوچولو, Little Miss Sunshine, مستقل و موفق

علیرضا محقق دقیق
یک ماه پیش - ۳ دقیقه مطالعه
امتیاز منتقد به فیلم :

نقد فیلم "لیتل میس سانشاین" / Little Miss Sunshine کارگردان: جاناتان دیتون، والری فریس بازیگران: استیو کارل، تونی کالت، آلن آرکین، ابیگیل برسلین، پال دانو محصول سال 2006 جوایز: برنده اسکار بهترین فیلمنامه اورژینال و بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (آلن آرکین)، نامزد اسکار بهترین فیلم و بهترین بازیگر نقش مکمل زن (ابیگیل برسلین)، نامزد گلدن گلوب در رشته های بهترین فیلم کمدی/موزیکال و بهترین بازیگر نقش اول زن (تونی کالت)

  

نقد فیلم "لیتل میس سانشاین" / Little Miss Sunshine

کارگردان: جاناتان دیتون، والری فریس

بازیگران: استیو کارل، تونی کالت، آلن آرکین، ابیگیل برسلین، پال دانو

محصول سال 2006

جوایز: برنده اسکار بهترین فیلمنامه اورژینال و بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (آلن آرکین)، نامزد اسکار بهترین فیلم و بهترین بازیگر نقش مکمل زن (ابیگیل برسلین)، نامزد گلدن گلوب در رشته های بهترین فیلم کمدی/موزیکال و بهترین بازیگر نقش اول زن (تونی کالت)

لیتل میس سانشاین فیلمی است مستقل با بودجه ی ساخت 8 میلیون دلاری که بیش از 60 میلیون دلار فروش کرد و در سال 2006 و در بین آثار شاخص کارگردانان بزرگ و مدعی، همگان را غافلگیر کرد و به جمع 5 نامزد نهایی اسکار بهترین فیلم سال رسید و لقب پدیده ی سال 2006 را از آن خود کرد. تماشای این فیلم به شکل عجیبی حس سرخوشی، شادابی، امید و انگیزه را به مخاطب منتقل می کند. ترکیب ژانر های درام و کمدی به شکل استادانه ای کارگردانی شده است. طنز فیلم در بعضی از سکانس ها طنز سیاه است و مخاطب را با خود درگیر کرده و به فکر فرو می برد. 

در این فیلم خانواده ای معمولی و متوسط را شاهد هستیم که هر یک از اعضای خانواده مشکلات و دغدغه های روحی و رونی خاص خودش را دارد. پدر خانواده جلسات روش های موفقیت برگزار و سخنرانی می کند ولی در زندگی خصوصی خود به عنوان همسر و پدر مشکل دارد و ناموفق است. پسر خانواده آرزوی تبدیل شدن به یک خلبان بزرگ را در سر دارد و برای رسیدن به این هدف راه های بعضاً عجیبی مثل روزه سکوت انتخاب کرده است. مادر خانواده (تونی کالت) که مدام درگیر برادرش (استیو کارل) است. برادری که سابقه ی خودکشی نافرجام دارد و در دوره ی درمان افسردگی به سر می برد. پدربزرگ خانواده (آلن آرکین) فردی خوشگذران و معتاد است و سرانجام دختر خانواده (ابیگیل برسلین) که به شدت علاقه مند به رقص و آواز است و قصد دارد در مسابقه ای به نام "لیتل میس سانشاین" که هر ساله بین کودکان دختر برگزار می شود شرکت کند ولی دچار کمبود اعتماد به نفس می باشد. فیلم با مقدمه ای که معرف شخصیت های مختلف داستان است به تدریج وارد روابط اعضای این خانواده با یکدیگر می شود. در ابتدای فیلم شاهد سردی ِ روابط میان تک تک اعضای خانواده هستیم. روابط به قدری سرد است که گویی چند نفر غریبه در یک خانه با یکدیگر همخانه هستند. تا اینکه شرکت کردن اولیو، دختر خانواده، در مسابقه و عزم خانواده برای همراهی و رساندن وی به مسابقه، تبدیل می شود به اهرم اصلی و مرکز ثقلی جهت نزدیکتر شدن اعضای خانواده به یکدیگر. در یک سوم میانی فیلم، شاهد فیلمی جاده ای هستیم و در یک سوم پایانی کم کم گرمتر شدن روابط اعضای خانواده را حس می کنیم و به عینه می بینیم.

پیام فیلم این است که بازنده ی واقعی کسی است که امیدی به برنده شدن نداشته باشد و این همان دیالوگی است که پدربزرگ شب قبل از مسابقه به اولیو می گوید. نکته مهمی که خیلی هوشمندانه در فیلمنامه گنجانده شده، اتومبیل فولکس واگن استیشن خانواده است که به نمادی برای عزم و اراده و همبستگی در جهت رسیدن به هدف تبدیل می شود. اتومبیل داغونی که استارت سفر را با آن انجام دادند، در بین راه هر مرتبه باید آن را هُل میدادند و در نهایت با همان وسیله به خانه برگشتند. تمامی اینها دلالت بر این دارد که برای رسیدن یکی از اعضای خانواده به هدف، همگی باید در کنار هم قدم برداریم. نکته ای که در این فیلم، هر چند دیر ولی بالاخره خانواده به آن رسید. در انتهای فیلم، اولیو به اعتماد به نفسی می رسد که دیگر برنده شدن برایش مهم نیست، چون به این باور رسیده که از نظر خود و خانواده اش، او برنده است.

لیتل میس سانشاین سرشار از حس های خوب، ساندترک های خوب، دیالوگ های خوب و بازی های به شدت قوی است. گل سرسبد بازیگران بدون شک ابیگیل برسلین است که پله های موفقیت را یک شبه طی کرد. آلن آرکین با اسکاری که گرفت مشخصاً مزد بازی خوبش را گرفت و البته یک استیو کارل فوق العاده که در فصل جوایز مظلوم واقع شد و بازی روان و مسلطش دیده نشد. هر چقدر گشتم تا نکته ای منفی از این فیلم پیدا کنم، پیدا نکردم. نمی دانم، شاید به دلیل علاقه ی بیش از حد خودم به این فیلم باشد. در پایان باید عرض کنم اگر می خواهید به مدت 2 ساعت از خستگی های روزانه رها شده و در دنیایی پر از سرخوشی، امید و انگیزه وقت بگذرانید، همین حالا این فیلم را تماشا کنید.

نقد: علیرضا محقق دقیق

0

نقدهای مرتبط با این اثر


در صورت تمایل نظر خود را درباره این نوشته بنویسید


نظر سایر کاربران

هنوز نظری ثبت نشده است